Zoekgeraakt gat


Vandaag gaan we onderzoeken of niets ook kan reizen. De opdracht is om een gat te maken in een vel papier, postzegels te tekenen en het adres er op te schrijven. Om het vervolgens per post van Amsterdam naar Utrecht te versturen.

Ik waarschuw de kinderen: het kan zijn dat het gat verkreukeld of vies wordt, dat het gescheurd, gestempeld of zelfs helemaal niet aankomt. In het laatste geval vinden ze dat dat het gat dan wel een hele lange reis maakt!

Klaartje wil haar gat niet op de bus doen, ze heeft er zo hard aan gewerkt en wil hem graag aan haar moeder laten zien, ze moet er van huilen. Ik probeer haar te vertellen dat, nu ze weet hoe het moet, ze het de volgende keer allemaal nog beter kan maken.
Haar klasgenootje schiet me te hulp: Weet je, we zijn allemaal bang dat het gat niet goed aankomt of zoekraakt.

Na schooltijd kwam ze met een vriendin toch nog even langs om te vertellen dat ze het goed vond als haar gat ook een reis zou maken. En als hij kwijt zou raken dan zou iemand hem vinden en er heel gelukkig mee zijn!